Forums‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏animworld‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏net دنیای انیمه و مانگا تقدیم میکند
ترجمه و زیرنویس‏‏‏‏‏‏‏‏‏:‏‏‏‏‏‏‏‏‏ زری
با تو که حرف میزنم به دنبال صدایت کشیده می‌شوم‏‏،‏‏ درمیان روشنایی‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
از آنسوی هاله‌ی ابریشمی دنیای بیرون را می‌نگرم
در آن سرپناه محقر نمی‌توانم بالهایم را به پرواز درآورم
این گـُل رهسپار جنگل و آوای بادش شده تا بشکفد
رفتارم بسان زمانیست که نفس عمیقی کشیده‌ام و بالهایم را بهم می‌زنم‏‏.‏‏ بنگر‏‏،‏‏
صدایت‏‏،‏‏ هرچند مثل همیشه ضعیف است
اما هرجا که بترسم و عقب بکشم راهنمایی‌ام میکند
آینده برایم دست نیافتنی و مبهم است‏‏،‏‏
اما من ترس از آینده را رها می‌کنم و تو را خواهم یـافت
من و تو نمی‌توانیم بهم برسیم‏‏،‏‏ اما از احساس یکدیگر باخبریم
و این قدرتی به من میدهد تا رو به جلو ادامه دهم
اینچنین است که می‌توانم تغییر کنم
شنیدم که ساگارا‏-‏کون پیش تو زندگی میکنه‏.‏
چــی؟‏!‏
خب توی معبد هست اما فقط وقت غذا همدیگه رو می‌بینیم‏.‏
خیلی خوش‌بحالته‏.‏
توی آواتانی از اون خوشگلتر پیدا نمی‌کنی‏.‏
پس تو چرا بهش نزدیک نمیشی؟
دلت خوشه ها‏.‏ رقیب دارم عین چی‏!‏
خیلی بد شد که عضو هیچ تیم ورزشی‌ای نشده‏.‏
شاید بتونیم مجبورش کنیم یکمی بیشتر بمونه و به تمرین بسکتبال بیاد‏.‏
خب پس توام رقیبم شدی‏،‏ آیوچی؟
خیلی شکاک شدی‏،‏ هاروچی‏.‏
نظر تو چیه‏،‏ ایزومیکو؟
فکر نکنم بتونه بمونه‏.‏
هرروز وقتی خونه میرسه‏،‏ نانامورا‏-‏سان کلی تمرین بهش میده‏.‏
تمرینِ چی؟
تیراندازی با کمان و این چیزا‏.‏‏.‏‏.‏
جونِ من؟ چه باحال‏!‏
وای دلم میخواد تیراندازی ساگارا‏-‏کون رو ببینم‏!‏
فکر میکنی ساگارا‏-‏کون به گردش علمی هم بیاد؟
معلومه که میاد‏!‏
وقت آزادشو چیکار میکنه؟
فقط با میساکی میچرخه؟
ایزومیکو‏،‏ تو میتونی بیای؟
هان؟
داریم راجب گردش علمی حرف می‌زنیم‏!‏
باید برم‏،‏ مگه نه؟
این اواخر چت شده خانمی؟
حتما بیا‏!‏ خوش میگذره‏!‏
تو همیشه زیادی دلواپسی‏.‏
با خیال راحت بیا‏!‏
هــی‏!‏
هوی‏،‏ جرأت داری وایستا‏،‏ یوهــه‏!‏
سوزوهارا‏-‏سان؟
مامیا‏-‏کون‏.‏
تازگی ها خودت نیستی‏.‏
آه‏،‏ اینطور فکر میکنی؟
از وقتی که اون دانش‌آموز انتقالی رسیده‏.‏‏.‏‏.‏
واقعا؟
ازش متنفری؟
آره‏.‏
متنفرم‏.‏
فکر کنم منم همینطورم‏.‏ همین حسو دارم‏.‏
سوزوهارا‏-‏سان‏،‏ بیا باهمدیگه به دبیرستان سوتوتسوگاوا بریم‏.‏
بـ‏-‏باشه‏.‏
من اومدم‏.‏
خوش برگشتی‏.‏
یوکاریکو‏-‏سان یه بسته پستی واست فرستاده‏.‏
جدی میگی؟
خدای من‏،‏ چه موبایل نازی‏.‏
دقیقا همونی که لازم داشتی‏،‏ مگه نه‏،‏ ایزومیکو‏-‏سان؟
یوکاریکو‏-‏سان چی نوشته؟ خانوم خانوما حالش خوبه؟
یه دقیقه میرم اینو توی اتاقم بزارم‏.‏
ایزومیکو‏-‏سان؟
ساگارا‏-‏کون‏!‏
حالا دیگه چی میخوای؟‏!‏
مامانم اینو واسم فرستاده‏،‏ اما یه چیزی برای تو هم نوشته‏.‏‏.‏‏.‏
از طرف یوکاریکو‏-‏سان؟
اگه یه نفر باشه که یوکیماسا به حرفش گوش کنه‏،‏ اون یوکاریکو‏-‏سان ـه‏.‏
باید چیکار کنیم؟
درباره‌ی چی؟
اون گفته که وقتی برای گردش علمی به توکیو میریم میخواد منو ببینه‏.‏‏.‏‏.‏
ولی من نمی‌تونم برم‏.‏
چرا؟
من حتی نمی‌تونم به گردش‌های درسی گروهی برم چون عصبی میشم‏.‏
پس میخوای با این چیکار کنم؟
آخه چطوری به دیدنش بریم اونم بدون گفتن به مدرسه؟
ممکنه به نظر عجیب بیاد‏،‏ اما نمی‌تونیم دستور یوکاریکو‏-‏سان رو ندیده بگیریم‏.‏
بهم گفته با این براش پیام بفرستم‏.‏
ولی من نمی‌تونم پیام بنویسم‏.‏
چرا؟
خراب میشه‏.‏
هـــا؟‏!‏
وقتی به کامپیوترها و موبایل‌ها دست میزنم خراب میشن‏.‏
اگه این یکی رو خراب کنم‏،‏ دیگه اصلا نمی‌تونیم باهاش در تماس باشیم‏.‏
سوزوهارا‏،‏ نگو که‏.‏‏.‏‏.‏
این همه مدت‏،‏ تو اصلا از کامپیوتر یا موبایل استفاده نکردی؟‏!‏
می‌تونم از تلفنهای معمولی استفاده کنم‏.‏‏.‏‏.‏ اما از موبایل نه‏.‏
ببینم تو اصلا توی این قرن هستی؟
ساگارا‏-‏کون تو باید موبایلو بگیری و به دیدنش بری‏.‏
چی؟
نمی‌تونیم این شانسو همینجوری از دست بدیم‏.‏
و توی اینجور کارا تو خیلی بهتر از منی‏.‏
سوزوهارا‏.‏‏.‏‏.‏
چرا داری همه‌ی کارا رو گردن من میندازی؟
میدونی اونی که یوکاریکو‏-‏سان واقعا میخواد ببینه‏،‏ تویی نه من‏.‏
اگه من نتونم ببینمش‏،‏ اونوقت چیکار کنیم؟
اگه دوتایی بریم‏،‏ توام واسه دیدنش همراهم میای؟
فقط همین یه بار‏،‏ چون پای خودمم گیره‏.‏
پس‏،‏ من میرم‏.‏
فرودگاه نانکی‏-‏شیراهاما
چــی؟ مامیا؟
اون نمیاد‏.‏
از همون اولشم از اون پسرایی نبود که بخواد به این چیزا اهمیت بده‏.‏
یه جورایی مثل توئه‏.‏
که اینطور‏.‏
بفرما خوراکی‏.‏
حالت خوبه؟
حالت بهم میخوره؟
پشت سرمون‏.‏‏.‏‏.‏
چیزی اونجاست؟
نه‏،‏ مهم نیست‏.‏
حالم خوبه‏.‏
ایزومیکو‏،‏ رنگت پریده‏.‏‏.‏‏.‏
هاروچی‏،‏ میشه کیفمو بگیری؟
حتما‏،‏ روبراهی؟
بهتره بریم دارویی چیزی بگیریم‏.‏
هـی‏.‏
جدی جدی اینقدر حالت بده؟
هنوز یکمی وقت تا ملاقاتمون داریم‏.‏
براش پیام فرستادی؟
آره‏،‏ جوابشو داد‏.‏
ساعت سه و نیم در تنبوشیتسوی شمالی‏.‏
خب پس تو میخوای بگی نمیتونی بیای دیگه‏،‏ آره؟
نه‏،‏ میام‏.‏
مطمئنم زودی حالم خوب میشه‏.‏
پس بخاطر جمعیت توکیو حالت بد میشه‏،‏ هان؟
همینطوره؟
به این سادگی‌هام نیست‏.‏
فکر میکنم اینجا پر از چیزای عجیب غریبه‏.‏‏.‏‏.‏
چه چیزای عجیب غریبی؟
صداهای عجیب و چیزهای شرور‏،‏ مثل شکلهای سیاه‏.‏‏.‏‏.‏
اگه همچین چیزایی وجود دارن‏،‏ بهتره از یوکاریکو‏-‏سان بپرسیم که درمقابلشون چیکار کنیم‏.‏
خیلی خب‏،‏ الان دیگه همگی وقت آزادتونه‏.‏
رأس ساعت چهار‏،‏ همینجا همدیگه رو می‌بینیم‏.‏
حواستون باشه توی گروه بمونین‏،‏ باشه؟
چشم‏!‏
پس ایزومیکو‏،‏ تو میخوای به تنبوشیتسو بری؟
آره‏،‏ فکر کنم‏.‏
سکوی تنبوشیتسوی جنوبی
ورودی
این مسیر میره به تنبوشیتسوی جنوبی‏.‏
میدونستم راهو عوضی میری‏.‏
یوکاریکو‏-‏سان گفت شمال‏.‏
الان دیگه ساعت سه و نیمه‏.‏
ببینم تو از غریبه‌ها می‌ترسی‏،‏ آره؟
همه‌ی آدمای ناشناس‏،‏ واست یه جور تهدید هستن؟
نه همه‌شون‏،‏ ولی اون چیزی که راجب هیکل‌های سیاه بهت گفتم‏،‏ حقیقت داشت‏.‏
گندش بزنن‏.‏ ظاهرا اون نمیتونه بیاد‏.‏
چی؟ چرا؟
‏"‏هرچه سریعتر از اونجا خارج بشین‏!‏‏"‏
‏"‏پیداتون میکنن‏!‏‏"‏
کی‏،‏ کی رو پیدا میکنه؟
راجب هموناییه که گفتم‏!‏
حتما اونا دنبال مادرم هم هستن‏.‏
امکان نداره‏.‏
چیکار کنیم؟ باید از اینجا بیرون بریم‏.‏
قدمتون روی چشم اگه بتونین
آپارتمانمو پیدا کنین‏.‏
اطرافش یه مانع هست‏،‏
بنابراین جامون امنه‏.‏
احتیاطاً آدرسو براتون میفرستم‏.‏
خونه‌ی اون؟ نه‏!‏ نمی‌تونم‏!‏
اگه درست باشه‏،‏ اون توی ناکانو زندگی میکنه‏،‏ همین نزدیکی‌هاست‏.‏
تو میخوای بری؟
بعد از این همه راهی که اومدیم میخوای برگردی؟
خانمها و آقایان حاضر در ایستگاه شینجوکو‏،‏ با توجه به نقص بوجود اومده در ورودی‏.‏‏.‏‏.‏
درحال حاضر دستگاه‌های بلیط مشکل دارند
خانمها و آقایان‏،‏ آژیر خطر به صدا در آمده در نتیجه قطار ایستگاه را ترک نمیکند‏.‏‏.‏‏.‏
معلوم هست چه خبره؟
ظاهرا یکی میخواد جلومونو بگیره‏.‏
ممکنه پیدامون کرده باشن‏.‏
معلوم هست راجب کیا حرف میزنی؟
اکه می‌دونستم‏،‏ اینقدر نمی‌ترسیدم‏.‏
ولی می‌تونم حسش کنم‏.‏ اونا نزدیکن‏.‏
باید یه راه خروج از اینجا پیدا کنیم‏.‏
بیا بریم دنبال یه راه دیگه به خونه‌ی یوکاریکو‏-‏سان بگردیم‏.‏
اگه کاری نکنیم‏،‏ اونا پیدامون میکنن دیگه مهم نیست کجا فرار میکنیم‏.‏
شاید درست بگی‏،‏ اما‏.‏‏.‏‏.‏
عجله کن‏!‏
قسمت دوم
اولـیـن تمــاس
گندش بزنن‏!‏
ظاهرا اشتباه اومدیم‏.‏‏.‏‏.‏
چی؟
مسقیم چندتا بلوک جلوتره‏.‏
اگه پیاده بریم احتمالا 10 دقیقه دیگه اونجاییم‏.‏
ای بابا‏.‏ هرلحظه ممکنه بارون بیاد‏.‏
بیا زودتر بریم‏.‏
تو که توی کوهستان زندگی میکنی پس نباید از رعد و برق بترسی‏،‏ درسته؟
قضیه رعدوبرق نیست‏.‏‏.‏‏.‏
هنوز میترسی پیدامون کنن؟
تو عمرم اولین باره می‌بینم یکی داره از ترس میلرزه‏.‏
درست‏.‏‏.‏‏.‏ اونجاست‏.‏‏.‏‏.‏
خب‏،‏ حالا دیگه کم‌کم دارم حس میکنم یه چیزی اونجاست‏.‏
میتونم یه طلسم محافظت بخونم‏،‏ البته اگه باعث میشه حس بهتری پیدا کنی‏.‏
طلسم؟
راهیه برای دفع ارواح شیطانی‏.‏
توی کوهستان هاگورو یکمی درباره‌ش آموزش دیدم‏.‏
نمیدونم تأثیری داره یا نه‏،‏ ولی میشه‏.‏‏.‏‏.‏
اجازه بدی‏.‏‏.‏‏.‏
دستتو بگیرم؟
دستمو؟
قبلش که دستمو گرفتی حس بهتری داشتم‏.‏
چه سرده‏.‏
اینجاست‏.‏
پنج طلسم
رشته‌های هفت رنگ را به سه پیوند نیرومند متصل کنید‏.‏
آنها خدای بزرگ و بوداهای بیشماری از حال و گذشته را فرامی‌خوانند‏.‏
آه‏،‏ بشنوید مناجاتم را و قدرتتان را در اختیارم بگذارید‏!‏
بخاطر هفتصد سال پایداری ما بهم پیوند خورده‌ایم‏.‏
تو در سرزمین جمبو سکنی گزیده‌ای‏،‏ ای حکمران بزرگِ‌ خدایان چهارگانه و ای فرمانروای بهشت‏،‏
بزرگترین آزادی در اختیار توست‏،‏ خدایان چهارگانه گوش به فرمان تواند‏،‏ تو مالک همه چیز هستی‏،‏
ما همه فرزندان تو هستیم‏.‏‏.‏‏.‏
آه‏،‏ ای منادی همه‌چیز‏.‏
پرواز کن‏،‏ ای خدای ناپاکی‏،‏ ای خدای نفرین‏.‏
آه‏،‏ هشت خدای بزرگ‏.‏
خدایان صدایمان را بشنوید‏،‏ رهبریمان کنید‏،‏
و در برابر این شیاطین در کنارمان باشید‏.‏
آنان که در سومین قلمرو سکنی گزیده و دستورات و اسرار خدا را پذیرفته‌ بودند‏.‏
قلبهای گناهکارشان را گشوده و به سوی سرچشمه هدایت شدند و همه‌ی آنها قسم خوردند که از مقدسات محافظت کنند‏.‏
این پیمان هرگز گسسته نخواهد شد‏.‏‏.‏‏.‏
و داری در برابر کی طلسم‌خوانی میکنی؟
فکر میکنم مراسم جنگیری روی ایزومیکو بهتر جواب میده‏.‏
ساگارا‏-‏سان؟
چرا تو‏.‏‏.‏‏.‏؟
صبرکن‏!‏ یه قدمم جلوتر نیا‏!‏
اول بهم ثابت کن که یوکیماسای واقعی هستی‏!‏
نااُمیدم نکن میوکی‏.‏
ببین‏.‏ ایزومیکو میدونه من کی هستم‏.‏
پس این چیزی بود که این همه ازش می‌ترسیدی؟ معلوم هست چه مرگت شده؟
من میدونم که اون واقعا ساگارا‏-‏سان ـه‏.‏‏.‏‏.‏
ولی چیزی که قبلا ازش ترسیده بودم‏.‏‏.‏‏.‏
شاید فقط فکر و خیالم بوده‏.‏‏.‏‏.‏
بسه دیگه اینقدر مزخرف نگو‏!‏
اینکه ایزومیکو ازم ترسیده بوده ثابت میکنه که من واقعا یوکیماسا هستم‏.‏
ولی من‏.‏‏.‏‏.‏ من واقعا یه چیزی حس کردم‏.‏
یه چیز شیطانی که نزدیک میشه‏.‏
چیزی که تو حس کردی احتمالا تنها ‏"‏من‏"‏ نبودم‏.‏
اون بیرون کسایی هستن که تورو زیرنظر دارن‏.‏
پس تو بودی که نذاشتی به ملاقات یوکاریکو‏-‏سان بریم؟
نه‏،‏ من نبودم‏.‏
بزارین بهتون بگم‏:‏ حتی اگه به خونه‌ش برین بازم نمیتونین ببینیدش‏.‏
وقتی نتونست به ساختمان شهرداری توکیو بیاد‏،‏ از ملاقاتتون منصرف شد‏.‏
اما چون اطراف خونه‌ش موانعی داره که از ورود دشمن جلوگیری میکنه‏،‏ پس فکر بدی نیست که به اونجا بریم‏.‏
مامان اصلا اینجا نیست‏،‏ آره؟
نباید از دستش عصبانی باشی‏.‏
اون تصمیم گرفت توجه اونا رو به خودش جلب کنه تا تو در امان باشی‏.‏
مامان همیشه میگه درگیر کار برای امنیت ملیه‏.‏
انتخاب پرمخاطره‌ای بود اما یوکاریکو‏-‏سان از پسش برمیاد‏.‏
اون یه راه دیگه واسه دیدنت پیدا میکنه‏.‏
اما اول‏،‏ بهتره بری استراحت کنی‏.‏
به نظر خیلی آشفته میای‏.‏
نباید شلوارتو دربیاری‏.‏
هرچی باشه اینجا منزل یک خانومه‏.‏
لازم نیست این چیزا رو بهم بگی‏.‏
هر وقت همدیگه رو میبینیم تو همیشه پرخاشگری میکنی‏.‏
فکر نمیکنی دیگه وقتشه تلاش کنی آروم‌تر بشی؟
وقتی میبینم به هرچی که میخوای میرسی از کوره در میرم‏!‏
نمیتونی به اون راحتی که سوزوهارا رو گول زدی منو هم فریب بدی‏.‏
و من چجوری فریبش دادم؟
من با چشمای خودم دیدم که سوزوهارا تا چه حد ترسیده بود‏.‏
اما لحظه‌ای که تورو دید آروم شد‏،‏ فکر میکنم که اون فقط یه طلسم بود‏.‏
تو جادوش کردی‏!‏
خب؟
یوکاریکو‏-‏سان از ما دوری کرد چون حضور تورو احساس کرده بود‏،‏ درسته؟
این دیگه چیزی نیست که من بتونم درستش کنم‏.‏ فرار کردن تو ذاتشونه‏.‏
دلیلش اینه که اون بیرون کلی آدم هست که برای اهداف شخصی دنبال قدرتهای ایزومیکو و یوکاریکو هستن‏.‏
سرمایه‌دارها‏،‏ سیاستمدارها‏،‏ دانشمندها‏،‏ کشیش‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
و ما زاهدان جنگجو‏.‏
این سوزوهارا دقیقا چه قدرتی داره؟
خب‏.‏‏.‏‏.‏ ما راهبان جنگجو باید سالیان دراز تمرین های مشقت باری رو از سر بگذرونیم تا به قدرتی برسیم که اونا از زمان تولد داشتن‏.‏
از قدیم‌الایام‏،‏ این قدرت منحصر به زنها بوده‏.‏
فقط زنها؟
آخه اون که همچین خاص نیست‏!‏
اون فقط یه دختره که از همه‌چی میترسه و نمی‌تونه هیچکاری رو درست انجام بده‏.‏
بله‏،‏ به نظر نمیرسه قدرتش بیدار شده باشه‏.‏
اَه‏،‏ مهلت بده ببینم چی به چیه‏.‏
اگه فکر میکنی سوزوهارا پرستار بچه لازم داره خودت هواشو داشته باش‏!‏
خسته شدم بس که هرجوری خواستی ازم استفاده کردی‏!‏
ما باید یوکاریکو‏-‏سان رو ببینیم و ‏.‏‏.‏‏.‏
سوزوهارا؟
اگه میخواستی پایین بیای باید میگفتی‏-‏
سوزوهارا؟
همونجا بمون‏،‏ میوکی‏!‏
نباید در حضور ایشون بی‌حرمتی کنی‏،‏ اونم با با این طرز پوششت‏!‏ عقب بمون‏!‏
یوکیماسا‏.‏‏.‏‏.‏ توهم اینجایی؟
بانوی من‏،‏ آمادگی ورود شما رو نداشتم‏.‏
بخاطر چنین شرایط بدی عمیقا شرمنده‌م‏.‏
نگران نباش‏.‏
من بودم که بدون هیچ هشداری اومدم‏.‏
این اواین باره که به قالب ایزومیکو وارد میشم‏.‏
این بدن هنوز خیلی جوونه و برای من راحت نیست‏.‏
با اینحال‏.‏‏.‏‏.‏
تحرکاتی رو حس کردم و به اینجا اومدم‏.‏
پس از این به بعد‏،‏ شما در ایزومیکو خواهید موند؟
من در حد تصورت نیستم‏.‏
اما از ایزومیکو به عنوان بدنِ من خوب نگهداری کنین‏.‏
احتمالا اون‏.‏‏.‏‏.‏
آخرین بدنِ من خواهد بود‏.‏
پس همه‌ی اینا به ایزومیکو ختم میشه؟
باید از اینجا برم‏.‏
بانوی من‏!‏
چرا من‏.‏‏.‏‏.‏؟ این چیـ‏.‏‏.‏‏.‏؟
آروم باش‏.‏
مجبور نیستی همین الان به خاطر بیاری‏.‏
بزوی یادت میاد‏،‏ یواش یواش‏.‏
اوم‏.‏‏.‏‏.‏ من‏.‏‏.‏‏.‏
پس ایزومیکو از نسلِ حاملانِ ویژه ست‏.‏
ما می‌دونستیم که ایزومیکو خیلی مهم بوده‏،‏ اما این دیگه فراتر از انتظارمون بود‏.‏‏.‏‏.‏
منظورت چیه؟
تو حق داشتی‏.‏
همونی که خودت گفتی‏،‏ محافظت از ایزومیکو کاری نیست که تو از پسش بربیای‏.‏
خوبه بلاخره فهمیدی‏!‏
دیگه مجبورت نمی‌کنم همکلاسیش باشی‏.‏
اگه میخوای مدرسه‌ت رو عوض کنی‏،‏ آزادی‏.‏
هان؟ دیگه چه نقشه‌ای توی سرته؟
تو که باید خوش بحالت باشه‏.‏
مگه همینو نمی‌خواستی؟
کسی صدایــم می‌زند
از جایـی دور صدایــم می‌زنند
آن صدای مهـربان‏،‏ از دوردست‌ها
آهسته نزدیک می‌شود و قلـبم را به لرزه می‌اندازد
چیزی بگو‏‏،‏‏ گُلِ زیبا و غمگینم‏‏،‏ همینجا‏،‏ دربـرابرِ مـن
آیا احساساتی که هنوز درکش نمی‌کنم‏‏،‏‏ آوای خودشان را می‌سازند؟
من رؤیای آزادی را دیـدم
و همچنان گریبانگیر تردیدم
با صدایی آهستـه
دعا میکنم که بتوانـم
درکنار همه بخنـدم